NE BAŞLIĞI? YOKKİ

Sana verilen veya biryerlerden tesadüfen bulduğun şeyleri, bir çocuk edasıyla avuçların arasında sımsıkı kavrarsın. Kavrarsın da, çoğu zaman onların isimlerini bilmekten öteye geçemessin. 

Halbuki çok önemlidirler senin için. Öyle olmalılar sana böyle öğretilmiştir ya öğrendiğini sandığın şeyi bilinçsizce uygularsın işte. Adları vardır onların, birde hissetiğin dokunuşları.

Hayatının akışı içinde, onlarda nereye gitsen senle birlikte gelir. Neredeyse hiç aklına gelmez, biraz ellerini açıp gözlerinin ve ruhunun birleştiği yerde uzunca bakabilmek. Bakmayı beceremedin yada iki olguyu bir araya getiremedin diyelim, gevşek bırakmayı denemektemi  zordur?

Belki ellerinin arasından kayıp düşecektir, sokaklarda yuvarlanıp toza çamura bulanacak yeri geldiğinde yağmurlar ıslatıcaktır onu, belkide güneş yakıcak. Yada ayaklar altında ezilip, eskiyip yok olmaya yüz tutucaktır.

Olsun...

Bırakta gitsinler,sonucları biliyorsundur belki izin ver onlarda öğrensin. Elerindeki gevşemeyi hisset,  rahatla  sadece  giderken seyre dal .Bir gün  yine karşına çıkacaktır. Ummadığın bir zamanda, ummadığın halleriyle. Bakarsın  tekrar avuçlarını istiycektir senden.

 

İşte belki o zaman, sıkmayı değide sevgiyle sarmayı ve dokunduğun nesnenin güzelliğine, çıkartıp en üstlere bakabilmeyi öğrenirsin.  En güzelide derinlerinde yazdığın duygu atlasına en değerli bilgilerden birini ekleyiverirsin...

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !